Al bijna vijfhonderd jaar proberen bouwers het klavecimbel en het orgel in één instrument samen te brengen: het claviorganum. Het oudste bewaarde exemplaar dateert uit de jaren 1560, en Händel zou zijn oratoria vanaf zo'n instrument hebben geleid. Voor het eerst wordt een klavecimbel van volwassen omvang gekoppeld aan het hyperorgel van het Orgelpark, zodat het Sauer-orgel en het Utopa Barokorgel vanaf de klavieren van het klavecimbel bespeeld kunnen worden: een hyperclaviorganum! Het idee en de uitwerking zijn van Noah Jaffe, Phd-student aan de Universiteit van Amsterdam. Hij geeft een lezing en vertelt over zowel de drie musici als hun muziek.
Uitvoerenden
Bart Naessens, hyperclaviorganum
Menno van Delft, hyperclaviorganum
Guy Maori, hyperclaviorganum
Programma
Noah Jaffe, die het hyperclaviorganum ontwikkelt als onderdeel van zijn promotieonderzoek aan de Universiteit van Amsterdam, opent met een korte lezing over de geschiedenis van het claviorganum. Daarna laat hij zien hoe het nieuwe instrument werkt. Optische sensoren volgen het klavier van het klavecimbel en geven de toetsbewegingen door aan de console van het hyperorgel, zodat elk van de twee klavieren van het klavecimbel ook het bijbehorende klavier van het orgel bespeelt. De speler kiest de orgelregisters vanaf de klavecimbelbank. Bart Naessens, Menno van Delft en Guy Maori musiceren op aanwijzing en uitnodiging van Jaffe.