Conlon's Call: 8 nieuwe werken voor orgel
o.a. Bezemer, Van Heumen, Kang & Oorebeek

Orgel & Elektronica

Op vrijdag 9 en zaterdag 10 november vindt een tweedaags colloquium plaats met veel nieuwe muziek voor het Utopa Barokorgel. Samen met Stichting Conlon heeft het Orgelpark een ‘call for compositions’ uitgeschreven: een uitnodiging aan componisten om het nieuwe orgel te leren kennen en er muziek voor te schrijven. Ook de bestuursleden van Conlon zelf kregen de opdracht nieuw werk te componeren. Het Utopa Barokorgel is het eerste orgel wereldwijd dat een historisch geïnspireerde klankstructuur toegankelijk maakt met digitale technologie. 

 

Nieuwe composities voor het Utopa Barokorgel, geschreven door de Conlon-bestuursleden Boris Bezemer, Robert van Heumen, Ji Youn Kang en Christina Viola Oorebeek, door henzelf uitgevoerd. Op het programma ook de nieuwe composities die zijn voortgekomen uit de door het Orgelpark en Conlon uitgeschreven ‘call for compositions’. De uitverkoren componisten zijn Danny de Graan, Janco Verduin, Zeger de Vos en Laurens van der Wee.

 

Leest u ook 'Compositiefeest rond het Utopa Barokorgel' in Timbres online

 

Biografieën

Stichting Conlon is opgericht met het doel bestaande en nieuwe MIDI-aangestuurde akoestische instrumenten verder te ontwikkelen en toe te passen. Deze instrumenten worden elektronisch bestuurd en hebben de plaats ingenomen van de elektrische en/of mechanische instrumenten zoals die decennialang werden gemaakt en in de 20ste eeuw buitengewoon succesvol waren: opwindbare speeldoosjes, klokken, dansorgels en andere instrumenten tot aan de pianola toe. Door middel van concerten en workshops stimuleert Stichting Conlon de toepassing van MIDI-aangestuurde akoestische instrumenten door Nederlandse en niet-Nederlandse componisten en musici.  
Boris Bezemer (1992) zoekt in zijn muziek naar een evenwicht tussen structuur en toeval, plan en improvisatie, het standbeen en het speelbeen. Simpele ideeën geeft hij vorm met de grootste zorg, vanuit de filosofie dat de (geluids-)wereld maakbaar is. De componist wil nieuwe werelden creëren gevuld met vreugde en opwinding. Deze werelden kunnen ook vervreemdend aandoen; vooral als onnatuurlijke aspecten van klank worden ontwikkeld of als zijn muziek in vreemde proporties samenkomt. Vanuit een achtergrond met gitaar spelen en computer programmeren heeft Bezemers werk ondertussen vele vormen aangenomen, waaronder elektronische muziek, improvisatie met zelfgemaakte instrumenten, audiovisuele installaties, en hedendaags klassieke compositie van solostukken tot orkestrale muziek en opera. Boris Bezemer studeerde compositie op de HKU; in Skopje bij Darija Andovska; in Huddersfield bij Monty Adkins; en in Amsterdam bij Richard Ayres, Jorrit Tamminga en Joël Bons. 
Danny de Graan (1973) streeft in zijn muziek naar onbevangenheid, openheid en de verbinding van verschillende klankwerelden. De Graan kijkt graag over de heg van de klassieke muziek heen. Ooit begon hij als wederhelft van een technoduo (een genre waarin hij nog steeds werkzaam is als ‘Dan Grain’) en tot op de dag van vandaag werkt hij aan een eigenzinnig oeuvre. Wars van hokjesdenken, met spannende combinaties van instrumenten, elektronica, en onalledaagse klankbronnen. De Graan structureert zijn muziek vaak met getalsverhoudingen: vooral de gulden snede vormt een belangrijk aspect in zijn werk. Het komt op een fractal-achtige manier terug in de proporties van zijn stukken. Wat betreft het element toonhoogte zet hij woorden of teksten vaak om naar intervallen.
Robert van Heumen (1968) is een elektronische muzikant-componist die met behulp van een uitgebreid laptop-instrument hyper-dynamische elektro-akoestische muziek maakt. Als muzikant is live-sampling is zijn belangrijkste instrument. Met een joystick en andere tactiele controllers wordt live opgenomen geluid op een fysieke, non-lineaire maar toch zeer verhalende manier gemanipuleerd. Van Heumen is voortdurend op zoek naar nieuwe strategieën voor live-sampling en voor de perfecte balans tussen vrije improvisatie en gestructureerde muziek. De laptop wordt gebruikt in een instrumentele, tactiele manier en maakt daardoor een directe connectie tussen actie en geluid, net als bij een akoestisch instrument. Dit instrument wordt zowel live gebruikt als in de studio om de geluidsmateriaal voor fixed-media werk te genereren.
Componist en geluidskunstenaar Ji Youn Kang (Seoul, 1977) volgde haar master Sonologie in Den Haag en Compositie aan het Conservatorium van Amsterdam. Veel van haar stukken zijn gebaseerd op Koreaanse sjamanistische rituelen en geschreven voor het bijna 200 speakers tellende Wave Field Synthesis-systeem. Ook heeft zij live-elektronische stukken geschreven voor uiteenlopende bezettingen. Daarnaast is ze actief als docent sonologie aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag. Haar muziek is uitgevoerd op diverse plekken zoals de Biënnale van Venetië, de Gaudeamus Muziekweek, het Internationales Musikinstitut Darmstadt, het festival Time of Music, Sonic Acts, STRP en REWIRE.
Het werk van de Amerikaans-Nederlandse componist Christina Viola Oorebeek (1944) wordt niet alleen gekenmerkt door een open vizier en extreme nieuwsgierigheid naar de ontwikkelingen om haar heen, maar ook door de wens om een persoonlijke esthetiek te ontwikkelen. Na haar studie piano bij Willem Brons en compositie bij Klaas de Vries is zij sinds 1999 fulltime bezig als maker.
Haar werk is onder andere uitgevoerd in Nederland en op festivals in China, Japan en de Verenigde Staten. Zo was zij in 2017 gastcomponist op de Sterkfontein Composers Meeting ZA. Er waren uitvoeringen door Phyllis Chen van Keychain voor speelgoedpiano's en Disklavier in de Gaudeamus Muziekweek en het Uncaged Toy Piano Festival in New York, van Speed Loops voor quatre-mains door Ere Lievonen en Maarten Havinga op het 31-toons Fokker-orgel in het Muziekgebouw aan het IJ, van Greca's - Scattered Pattern door baroktrio Ugly Pug in het Tampering Festival in Finland en een filmvertoning van Edges in het Super8 Filmfestival in Amsterdam.
In zijn muziek past Janco Verduin (1972) concepten toe uit een breed scala van bronnen: software ontwikkeling, neurowetenschappen en psychologie, de natuur en geologie, natuurkunde en biologie, de beeldende kunsten en natuurlijk, alle muziek die de mensheid kent. Middels continu veranderende processen construeert hij klank constellaties en onderzoekt hij de menselijke waarneming van geluid, structuren en de betekenis die we eraan toekennen.
Na zijn studies in Industrieel Product Ontwerpen, Muziektechnologie en een (korte) carrière als 3D software ontwikkelaar, studeerde Verduin compositie op het Koninklijk Conservatorium in Den Haag bij Louis Andriessen, Martijn Padding, Gilius van Bergeijk en Richard Ayres. Na zijn master in 2009 is Verduin werkzaam als freelance componist. Hij schildert graag abstract en maakt regelmatig computeranimaties als visuele ‘soundtracks’ voor zijn muziek.
Zeger de Vos is een componist en geluidskunstenaar uit Amsterdam. Door de laptop te combineren met een modulaire synthesizer en controllers creëert hij virtuele klankuniversa. Hij dompelt het publiek onder in klankvelden van buitenaardse kleuren en texturen, wat resulteert in een meditatieve en soms zelfs diep-contemplatieve ervaring.  Zijn recente werk Expired Sceneries is digitaal gepubliceerd door Seattle Dott Records.
In Pneuma, dat vandaag in première gaat, vormen muzikale gebaren de basis om de grenzen aan de mogelijkheden van het Utopa Barokorgel te onderzoeken en een narratief voor de compositie te ontwikkelen. Door de registers, winddruk en pijpen te controleren, ontstaat een gelaagd stuk in C Dorisch dat op organische wijze tussen verschillende stadia beweegt. Het resultaat is een meditatieve, drone-achtige klank die evolueert van losse vonken naar maximale verbranding als symbool voor het leven dat ontstaat uit en desintegreert in de leegte. 
Laurens van der Wee (1982) woont en werkt momenteel aan zijn promotieonderzoek in Huddersfield, Engeland. Zijn haat-liefdeverhouding met technologie vormt de essentie van zijn werk: het zou niet bestaan zonder maar kan ook gezien worden als kritiek. Eerder werk: Galm Quartet, Close Call, Tilemaster, Zoodio, Tjong Pow, 27 (Scenes/Sounds), lemuriformes, No Sine Cure en meer.
Nedersigen, dat vandaag in première gaat, is het laatste deel van een verder nog niet-bestaand drieluik. Het is losjes geïnspireerd op ‘De Danser’ van Martinus Nijhoff waarbij de lijn van het gedicht van achteren naar voren doorlopen wordt. In dit deel horen we het orgel zich omgekeerd klaarmaken om uit zijn keurslijf te stappen -  “Zijn donker bloed bonst, zijn gedrongen spier / Trilt in krampachtige gebondenheid.” - of misschien blaast het wel zijn laatste adem uit.

 

Word
Gast
vriend

Word GastVriend van het Orgelpark

Bezoek alle Orgelpark concerten voor slechts 70 euro per jaar. Daarmee helpt u ons om het orgel een nieuwe plaats te geven in het actuele muziekleven en geeft u jong talent de kans op te treden in een bijzondere ambiance.

Lees meer
Muziekspeler
Kies een muziekstuk